باور کن صدامو باور کن

               صدایی که تلخ و خسته ست

باور کن قلبمو باور کن

               قلبی که کوهه اما شکسته ست

باور کن دستم و باور کن

              که ساقه ی نوازشه

باور کن چشم منو باور کن

               که یک قصیده خواهشه

وسوسه ی عاشق شدن

              التهاب لحظه هامه

حسرت فریاد کردنه

              اسم کسی با صدامه

اسم تو هر اسمی که هست

              مثل غزل چه عاشقانه ست

پر وسوسه مثل سفر

             مثل قربت صادقانه ست

باور کن اسممو باور کن

             من فصل بارون برگم

مترود باغ و گل و شبنم

            درختم درخت خشکی تو دس

تگرگم

باور کن همیشه باور کن

           که من به عشق صادقم

باور کن حرف منو باور کن

        که من همیشه عاشقم

عشقم زمانی باور کرد که قلبم بخاطرش  ایستادگرچه او عشق من باور نکرد ولی من با باورهای او زنده ام وهمیشه صادقانه عاشقش بودم گرچه ..............عشقم زیرگلبرگهای قلبم پنهان میکرد تا شاید احساسم وجود مثل برگ گلسرخ او را پر پر نکند زمانی به عشق من پی میبرد که تنها تک شاخی از کلمه باور کن وهمیشه به عشق ایمان داشته باش در تمام اعماق قلبم ریشه دواند او نفهمید وبا ناباوری از کنارم رد شد گلبرگهای وجود در راه عشق او پر پر شد

نوشته شده در ساعت توسط عارفه| |